Powrót do strony głównej

 

 

Elewacja frontowa
Zespół pałacowo-parkowy wraz z rozległym kompleksem gospodarczym i dawną wsią majątkową, usytuowany malowniczo nad Jeziorem Legieńskim, przy drodze Biskupiec-Reszel, 9 km na południe od Reszla. Wieś założona w 1359 r. Najstarsza historia majątku ziemskiego nie jest dobrze znana, najprawdopodobniej wieś wchodziła w skład dóbr z siedzibą w Leginach, a dopiero w końcu XVIII wieku wyodrębnił się tu majątek ziemski z siedzibą w Łężanach. Około 1885r. dobra zakupił Gustaw Fischer. Jego syn Reinhold (kontradmirał) w 1910 r. otrzymał szlachectwo ze zmianą nazwiska na von Fischer-Loßainen i ustanowił tu majorat. Z dodatkowym folwarkiem Plenowo (Plönhöfen) obszar własności ziemskiej obejmował 628 ha, pracowała cegielnia, młyn. Dotychczasowa literatura podaje, że pałac został wzniesiony około 1900 r., jego budowę należałoby jednak powiązać z ustanowieniem majoratu i przesunąć w czasie do około 1910 r. Powstała wówczas bardzo malownicza, neobarokowa budowla, założona na rzucie zbliżonym do prostokąta, z narożnym ryzalitem, werandą, wieloboczną wieżyczką i wyniosłą wieżą od zachodu. Elewacje o zróżnicowanym wystroju, dach mansardowy, wieża przykryta czworobocznym daszkiem kopułowym z wysoką latarnią. We wnętrzu w większości zachował się pierwotny układ i elementy stałego wyposażenia. Sufity pomieszczeń reprezentacyjnych zdobione są sztukateriami.
 

 

 


Wczesnojesienny park

Plan założenia sprzed 1945 r.

Zachowało się kilka kominków marmurowych, ceramicznych i jeden drewniany, ścienne szafy i boazerie dębowe. Przetrwała oryginalna glazura w kuchni, a nawet łazienki z wyposażeniem na piętrze. Niedawnym odkryciem obecnego dzierżawcy pałacu są malowidła ścienne w dawnej piwniczce do win, przedstawiające herby floty morskiej, zapewne było to ulubione miejsce kontradmirała. Pałac otula rozległy park krajobrazowy, powiązany od wschodu z naturalnym lasem.W części północno-wschodniej położony był cmentarz z mauzoleum rodowym Fischerów, w latach powojennych przekształconym w kaplicę.
Zabudowania gospodarcze, imponujących rozmiarów, usytuowano od strony południowej zespołu pałacowo-parkowego. Zostały wzniesione z czerwonej cegły, w stylu neogotyckim, o interesującym detalu architektonicznym, szczególnie wyróżnia się budynek kuźni z warsztatem, zdobiony schodkowym szczytem.
Pałac przetrwał wojnę w stanie prawie nienaruszonym, został jedynie splądrowany i pozbawiony ruchomego wyposażenia. Przez długi czas użytkowany był przez Akademię Rolniczo-Techniczną w Olsztynie, właściciela zespołu (obecnie Uniwersytet Warmińsko-Mazurski).
Od początku lat dziewięćdziesiątych pałac i park jest dzierżawiony przez Tadeusza Matyjka, który przeprowadził gruntowny remont pałacu z wielkim pietyzmem odnosząc się do substancji zabytkowej.
Pałac pełni funkcję rezydencji, odbywają się tu m.in. spotkania elit politycznych.

 


Widok z północnego wschodu